Amaryl 1

Działanie hipoglikemizujące glimepirydu może być nasilone lub osłabione przez inne produkty lecznicze przyjmowane jednocześnie z produktem leczniczym Amaryl. Z tego powodu stosowanie innych produktów leczniczych może mieć miejsce tylko za zgodą (lub z przepisu) lekarza. Glimepiryd jest metabolizowany z udziałem cytochromu P450 2C9 (CYP2C9). Należy to wziąć pod uwagę przy jednoczesnym podawaniu leków indukujących izoenzym CYP2C9 (np. ryfampicyna) lub hamujących CYP2C9 (np. flukonazol). Opisane w literaturze wyniki badań interakcji in vivo wykazały, że AUC glimepirydu zwiększa się około 2-krotnie podczas jednoczesnego stosowania flukonazolu, który jest głównym potencjalnym inhibitorem izoenzymu CYP2C9. Na podstawie doświadczeń ze stosowaniem glimepirydu i innych pochodnych sulfonylomocznika znaczenie mogą mieć wymienione niżej interakcje. Nasilenie działania zmniejszającego stężenie glukozy we krwi, a co za tym idzie wystąpienie w niektórych przypadkach hipoglikemii może mieć miejsce w następstwie jednoczesnego przyjęcia jednego z następujących produktów leczniczych: − fenylbutazon, azapropazon i oksyfenbutazon, − insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe, takie jak metformina, − salicylany i kwas p-aminosalicylowy, − steroidy anaboliczne i męskie hormony płciowe, − chloramfenikol, − niektóre sulfonamidy długo działające, tetracykliny, antybiotyki chinolonowe i klarytromycyna, − leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny, − fenfluramina, − dyzopiramid, − fenyramidol, − fibraty, − inhibitory ACE, − fluoksetyna, inhibitory MAO, − allopurinol, probenecyd, sulfinpirazon, − sympatykolityki, − cyklofosfamidy, trofosfamidy i ifosfamidy, − mikonazol, flukonazol, − pentoksyfilina (duże dawki podawane parenteralnie),6 − trytokwalina, − guanetydyna. Osłabienie działania obniżającego stężenie glukozy we krwi, a co za tym idzie wystąpienie w niektórych przypadkach zwiększenia stężenia glukozy we krwi może mieć miejsce w następstwie jednoczesnego przyjęcia jednego z następujących leków: − estrogeny lub progestageny, − saluretyki, diuretyki, − leki stymulujące tarczycę, glikokortykosteroidy, − pochodne fenotiazyny, chlorpromazyna, − adrenalina i sympatykomimetyki, − kwas nikotynowy (duże dawki) i pochodne kwasu nikotynowego, − środki przeczyszczające (długotrwałe stosowanie), − fenytoina, diazoksyd, − glukagon, barbiturany i ryfampicyna, − acetazolamid. Antagoniści receptora H 2 , leki blokujące receptory -adrenergiczne, klonidyna i rezerpina mogą powodować zarówno nasilenie jak i osłabienie działania hipoglikemizującego. Pod wpływem produktów leczniczych o działaniu sympatykolitycznym, takich jak leki blokujące receptory β-adrenergiczne, klonidyna, guanetydyna i rezerpina, osłabieniu lub zniesieniu mogą ulec objawy wywołanego hipoglikemią kompensacyjnego pobudzenia układu adrenergicznego. Spożywanie alkoholu może nasilać lub osłabiać hipoglikemizujące działanie glimepirydu w sposób nieprzewidywalny. Glimepiryd może zarówno nasilać lub osłabiać działanie pochodnych kumaryny. Sekwestranty kwasów żółciowych: kolesewelam wiąże się z glimepirydem i zmniejsza jego wchłanianie z układu pokarmowego. Nie zaobserwowano tej interakcji, gdy glimepiryd podawano co najmniej 4 godziny przed zastosowaniem kolesewelamu. Dlatego też, glimepiryd należy podawać co najmniej 4 godziny przed zastosowaniem kolesewelamu.

Informacje pochodzą z oficjalnej Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL). Nie stanowią porady medycznej.