Glimepiride Aurovitas

5 Jednoczesne przyjmowanie produktu leczniczego Glimepiride Aurovitas z niektórymi produktami leczniczymi może powodować zarówno nasilenie jak i osłabienie działania hipoglikemizującego glimepirydu. Dlatego też inne leki można przyjmować tylko za zgodą lub z przepisu lekarza. Glimepiryd jest metabolizowany przez enzym cytochromu P450 2C9 (CYP2C9). Metabolizm glimepirydu może być zmieniony pod wpływem indukcji (np. ryfampicyny) lub zahamowania (np. flukonazolu) CYP2C9. Wyniki z interakcji badanej in vivo opisane w literaturze wskazują, że podanie flukonazolu, jednego z najsilniejszych inhibitorów CYP2C9, powoduje około 2-krotne zwiększenie pola pod krzywą (AUC) glimepirydu. Interakcje opisuje się na podstawie doświadczeń ze stosowaniem glimepirydu oraz innych pochodnych sulfonylomocznika. Wskutek stosowania jednego z następujących produktów leczniczych może wystąpić nasilenie działania zmniejszającego stężenie cukru we krwi, prowadzące w niektórych przypadkach do hipoglikemii, na przykład: - fenylobutazon, azapropazon oraz oksyfenbutazon, - insulina oraz doustne leki przeciwcukrzycowe, jak metformina, - salicylany oraz kwas p-aminosalicylowy, - steroidy anaboliczne i męskie hormony płciowe, - chloramfenikol, niektóre sulfonamidy o długotrwałym działaniu, tetracykliny, antybiotyki z grupy chinolonów i klarytromycyna, - leki przeciwzakrzepowe z grupy pochodnych kumaryny, - fenfluramina, - dizopiramid, - fibraty, - inhibitory konwertazy angiotensyny, - fluoksetyna, inhibitory monoaminooksydazy, - allopurynol, probenecyd, sulfinpirazon, - sympatykolityki, - cyklo-, tro- i ifosfamid, - mikonazol, flukonazol, - pentoksyfilina (duże dawki podawane pozajelitowo), - trytokwalina. Wskutek stosowania jednego z następujących produktów leczniczych może wystąpić osłabienie działania zmniejszającego stężenie cukru we krwi, prowadzące w niektórych przypadkach do zwiększenia stężenia cukru we krwi, na przykład: - estrogeny i progestageny, - saluretyki, diuretyki tiazydowe, - leki stymulujące tarczycę, glikokortykosteroidy, - pochodne fenotiazyny, chloropromazyna, - adrenalina i sympatykomimetyki, - kwas nikotynowy (w dużych dawkach) oraz pochodne kwasu nikotynowego, - leki przeczyszczające (długotrwałe stosowanie), - fenytoina, diazoksyd, - glukagon, barbiturany oraz ryfampicyna, - acetazolamid. Antagoniści receptora H2, leki blokujące receptory β-adrenergiczne, klonidyna oraz rezerpina mogą powodować zarówno nasilenie jak i osłabienie działania hipoglikemizującego.6 Pod wpływem działania leków sympatykolitycznych, takich jak leki blokujące receptory β-adrenergiczne, klonidyna, guanetydyna oraz rezerpina, osłabieniu lub zniesieniu może ulec kompensacyjna regulacja pochodzenia adrenergicznego. Alkohol może nasilać lub osłabiać hipoglikemizujące działanie glimepirydu w sposób nieprzewidywalny. Glimepiryd może zarówno nasilać, jak i osłabiać działanie pochodnych kumaryny. Kolesewelam wiąże się z glimepirydem i zmniejsza jego wchłanianie z układu pokarmowego. Nie zaobserwowano tej interakcji, gdy glimepiryd podawano co najmniej 4 godziny przed zastosowaniem kolesewelamu. Dlatego też, glimepiryd należy podawać co najmniej 4 godziny przed zastosowaniem kolesewelamu.

Informacje pochodzą z oficjalnej Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL). Nie stanowią porady medycznej.