Hydroxychloroquine sulfate Accord

Istnieją przesłanki, że pochodne 4-aminochinoliny, takie jak hydroksychlorochina, są farmakologicznie niezgodne z inhibitorami monoaminooksydazy. Zgłaszano, że hydroksychlorochiny siarczan zwiększa stężenie digoksyny w osoczu. Stężenie digoksyny w surowicy powinno być ściśle monitorowane u pacjentów otrzymujących leczenie skojarzone. Interakcje farmakodynamiczne Leki, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT/mogą powodować arytmię serca. Należy zachować ostrożność podczas stosowania hydroksychlorochiny u pacjentów otrzymujących leki wydłużające odstęp QT, np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne i niektóre leki przeciwinfekcyjne (leki przeciwbakteryjne, takie jak fluorochinolony, np. moksyfloksacyna, makrolidy, np. azytromycyna, leki przeciwretrowirusowe, takie jak sakwinawir, leki przeciwgrzybicze, takie jak flukonazol, leki przeciwpasożytnicze, takie jak pentamidyna), ze względu na zwiększone ryzyko arytmii komorowych (patrz punkty 4.4, 4.8 i 4.9). Halofantryny nie należy podawać z hydroksychlorochiną. Podczas jednoczesnego podawania cyklosporyny i hydroksychlorochiny odnotowano zwiększone stężenie cyklosporyny w osoczu. Hydroksychlorochina może zwiększać podatność na wystąpienie napadów drgawek. Podawanie hydroksychlorochiny ze środkami przeciwmalarycznymi, o których wiadomo, że obniżają próg drgawkowy (np. meflochina), może zwiększać ryzyko drgawek (patrz punkt 4.8).7 Działanie leków przeciwpadaczkowych może być zaburzone, jeśli podaje się je razem z hydroksychlorochiną. Jeśli to możliwe, należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami o potencjalnym działaniu toksycznym na narząd wzroku lub hemotoksycznym ze względu na potencjalne działanie addytywne (patrz także punkt 4.4 i 4.8). Istnieje teoretyczne ryzyko zahamowania wewnątrzkomórkowej aktywności α-galaktozydazy podczas jednoczesnego podawania hydroksychlorochiny z agalzydazą. Pomimo braku szczegółowych doniesień, hydroksychlorochiny siarczan może również podlegać kilku znanym interakcjom chlorochiny. Należą do nich: antagonizm działania neostygminy i pirydostygminy, a także zmniejszenie odpowiedzi przeciwciał na pierwotną immunizację śródskórną szczepionką przeciw wściekliźnie pochodzącą z ludzkich komórek diploidalnych. Zarówno pochodne chlorochiny, jak i antybiotyki aminoglikozydowe mogą wpływać na połączenie nerwowo-mięśniowe; nie można wykluczyć potencjalnego efektu addytywnego. Interakcje farmakokinetyczne Wpływ innych produktów leczniczych na hydroksychlorochinę: Leki zobojętniające sok żołądkowy i kaolin Jednoczesne stosowanie z lekami zobojętniającymi zawierającymi magnez lub z kaolinem może powodować zmniejszenie wchłaniania chlorochiny. Zgodnie z ekstrapolacją, hydroksychlorochinę należy zatem podawać w odstępie co najmniej dwóch godzin od podania leków zobojętniających lub kaolinu. Inhibitory lub induktory CYP Hydroksychlorochina jest metabolizowana in vitro głównie przez CYP2C8, CYP3A4 i CYP2D6, bez większego udziału pojedynczego CYP. Jednoczesne stosowanie cymetydyny, inhibitora CYP-pan, powodowało dwukrotne zwiększenie ekspozycji na chlorochinę. Ze względu na brak badań interakcji leków in vivo, zaleca się ostrożność (np. monitorowanie pod kątem działań niepożądanych) podczas jednoczesnego stosowania cymetydyny lub silnych inhibitorów CYP2C8 i (lub) CYP3A4 lub CYP2D6 (np. gemfibrozyl, klopidogrel, rytonawir, itrakonazol, klarytromycyna, sok grejpfrutowy, fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna). Stwierdzono brak skuteczności hydroksychlorochiny podczas jednoczesnego podawania ryfampicyny, silnego induktora CYP2C8 i CYP3A4. Zaleca się ostrożność (np. monitorowanie skuteczności) podczas jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP2C8 i (lub) CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina). Hydroksychlorochina nie ma potencjału hamowania CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C19 in vitro. Hydroksychlorochina hamuje CYP2D6 i CYP3A4 in vitro. Badanie interakcji wykazało, że hydroksychlorochina jest łagodnym inhibitorem CYP2D6. W warunkach in vitro, hydroksychlorochina nie ma znaczącego potencjału indukowania CYP1A2, CYP2B6 i CYP3A4. Hydroksychlorochina nie hamowała znacząco głównych transporterów BCRP, OATP1B1, OATP1B3, OAT1 i OAT3 in vitro. Hydroksychlorochina hamowała P-gp w wysokich stężeniach (patrz punkt 4.5). W warunkach in vitro, hydroksychlorochina może hamować transportery OCT1, OCT2, MATE1 i MATE2-K. Wpływ hydroksychlorochiny na inne produkty lecznicze: Substraty glikoproteiny P Hydroksychlorochina hamuje P-gp in vitro w wysokich stężeniach. W związku z tym istnieje możliwość zwiększenia stężenia substratów P-gp podczas jednoczesnego podawania hydroksychlorochiny. Podczas jednoczesnego podawania digoksyny i hydroksychlorochiny zgłaszano występowanie zwiększonego stężenia digoksyny w surowicy. Zaleca się ostrożność (np.8 monitorowanie pod kątem działań niepożądanych lub odpowiednio stężeń w osoczu) podczas jednoczesnego stosowania...

Informacje pochodzą z oficjalnej Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL). Nie stanowią porady medycznej.