Ketonal forte SR

Leczenie skojarzone nie jest zalecane Inne NLPZ (w tym z selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2) i duże dawki salicylanów Zwiększone ryzyko owrzodzenia i krwawienia w obrębie przewodu pokarmowego. W przypadku kwasu acetylosalicylowego dotyczy dawek jednorazowych 500 mg lub większych. Leki przeciwzakrzepowe - heparyny (niefrakcjonowane, niskocząsteczkowe) i antagonisty witaminy K (takie jak warfaryna) - inhibitory agregacji płytek (takie jak tiklopidyna, klopidogrel) - inhibitory trombiny (takie jak dabigatran) - bezpośrednie inhibitory czynnika Xa (takie jak apiksaban, rywaroksaban, edoksaban) Zwiększone ryzyko krwawienia (patrz punkt 4.4). Jeśli jednoczesne podawanie jest konieczne, należy uważnie kontrolować stan pacjenta. Lit Ryzyko zwiększenia stężenia litu w osoczu, czasami osiągającego poziom toksyczny ze względu na zmniejszone wydalanie nerkowe litu. W razie potrzeby, należy ściśle monitorować stężenie litu w osoczu i dostosować dawki litu podczas i po zakończeniu leczenia NLPZ. Metotreksat w dawkach 15 mg/tydzień lub wyższych6 Zwiększone ryzyko toksyczności hematologicznej metotreksatu, zwłaszcza stosowanego w dużych dawkach (≥15 mg/tydzień), prawdopodobnie na skutek wypierania metotreksatu z miejsc wiążących z białkami i zmniejszonego klirensu nerkowego. Pemetreksed (pacjenci z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek [klirens kreatyniny od 45 mL/minutę do 80 mL/minutę]) Ryzyko zwiększonej toksyczności pemetreksedu (zmniejszenie klirensu nerkowego przez leki z grupy NLPZ). Leczenie skojarzone wymagające ostrożności Produkty lecznicze oraz kategorie terapeutyczne, które mogą sprzyjać rozwojowi hiperkaliemii (np. sole potasu, leki moczopędne oszczędzające potas, inhibitory ACE, antagonisty angiotensyny II, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), heparyny [niskocząsteczkowe lub niefrakcjonowane], leki immunosupresyjne, takie jak cyklosporyna, takrolimus i trimetoprym) Jednoczesne stosowanie wymienionych wyżej produktów leczniczych może zwiększyć ryzyko hiperkaliemii. Inhibitory ACE i antagonisty angiotensyny II U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. odwodnionych lub w podeszłym wieku) skojarzone stosowanie inhibitora ACE lub antagonisty angiotensyny II i leku hamującego aktywność cyklooksygenazy może spowodować dalsze pogorszenie czynności nerek, z możliwością wystąpienia ostrej niewydolności nerek. Działania te są na ogół odwracalne. Ponadto działanie przeciwnadciśnieniowe może być zmniejszone. Pacjent powinien być nawodniony, a czynność nerek monitorowana na początku leczenia i regularnie podczas leczenia. Leki moczopędne U pacjentów (zwłaszcza odwodnionych) otrzymujących leki moczopędne istnieje zwiększone ryzyko rozwoju niewydolności nerek wtórnej do zmniejszonej perfuzji w wyniku zahamowania syntezy prostaglandyn. Ponadto działanie przeciwnadciśnieniowe może być zmniejszone. Pacjentów takich należy nawodnić przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego i na początku leczenia kontrolować u nich czynność nerek (patrz punkt 4.4). Metotreksat w dawkach mniejszych niż 15 mg/tydzień Zwiększona toksyczność hematologiczna metotreksatu (zmniejszony klirens nerkowy metotreksatu). W pierwszych tygodniach skojarzonego leczenia należy raz w tygodniu kontrolować pełną morfologię krwi. Badanie należy wykonywać częściej w razie stwierdzenia jakichkolwiek zmian czynności nerek lub jeśli pacjent jest w podeszłym wieku. Pemetreksed (pacjenci z prawidłową czynnością nerek) Ryzyko zwiększonej toksyczności pemetreksedu (zmniejszenie klirensu nerkowego przez leki z grupy NLPZ). Należy monitorować czynność nerek. Pentoksyfilina Zwiększone ryzyko krwawienia. Konieczne jest częstsze monitorowanie kliniczne stanu pacjenta i kontrolowanie czasu krwawienia. Cyklosporyna, takrolimus Ryzyko addytywnego działania nefrotoksycznego, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Na początku leczenia należy monitorować czynność nerek. Tenofowir Jednoczesne stosowanie fumaranu tenofowiru dizoproksylu i NLPZ może zwiększyć ryzyko niewydolności nerek. Czynność nerek powinna być monitorowana. Glikozydy nasercowe7 Nie wykazano interakcji farmakokinetycznej między ketoprofenem a digoksyną. Jednak zaleca się ostrożność, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdyż NLPZ mogą zmniejszać czynność nerek oraz klirens nerkowy glikozydów nasercowych. Skojarzone leczenie do rozważenia Kwas acetylosalicylowy w dawkach antyagregacyjnych (od 50 mg do 375 mg na dobę w jednej lub kilku dawkach) Zwiększone ryzyko owrzodzenia przewodu pokarmowego lub krwawienia. Leki przeciwnadciśnieniowe (leki beta-adrenolityczne, inhibitory konwertazy angiotensyny, leki moczopędne) Ryzyko słabszego działania przeciwnadciśnieniowego (hamowanie przez NLPZ prostaglandyn rozszerzających naczynia krwionośne). Probenecyd Jednoczesne stosowanie probenecydu może znacząco zmniejszyć klirens osoczowy ketoprofenu. Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) Zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Kortykos...

Informacje pochodzą z oficjalnej Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL). Nie stanowią porady medycznej.