Propycil 50 mg

Kobiety w wieku rozrodczym Kobiety w wieku rozrodczym należy poinformować o możliwym ryzyku związanym ze stosowaniem propylotiouracylu w czasie ciąży. Ciąża Produktu Propycil 50 mg nie stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. W przypadku konieczności podania produktu Propycil 50 mg należy zastosować możliwie najmniejszą skuteczną dawkę. Należy odpowiednio leczyć nadczynność tarczycy u kobiet w ciąży, aby zapobiec poważnym powikłaniom u matki i płodu. U ludzi propylotiouracyl może przenikać przez łożysko. Badania na zwierzętach dotyczące szkodliwego wpływu na rozrodczość są niewystarczające. Badania epidemiologiczne dają sprzeczne wyniki w zakresie ryzyka wad wrodzonych. Przed rozpoczęciem leczenia propylotiouracylem w czasie ciąży należy przeprowadzić indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka. Podczas ciąży należy stosować propylotiouracyl w najmniejszej możliwej dawce, bez dodatkowego podawania hormonów tarczycy. Jeśli propylotiouracyl stosuje się w czasie ciąży, zaleca się ścisłe kontrolowanie stanu matki, płodu i noworodka. Nadczynność tarczycy występująca u kobiet w czasie ciąży związana jest z większą częstością występowania poronienia oraz deformacji płodu. Matczyna niedoczynność tarczycy jest w równym stopniu związana z większą częstością występowania poronienia. Większość danych klinicznych wskazuje, że ryzyko wystąpienia wad wrodzonych u potomstwa matek, które stosowały propylotiouracyl nie różni się istotnie od ryzyka wystąpienia samoistnych wad wrodzonych u potomstwa matek niepoddawanych terapii. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę opisy pojedynczych przypadków oraz pojedyncze badania kliniczne, ryzyko wystąpienia wad wrodzonych związanych ze stosowaniem propylotiouracylu u matki nie może być wykluczone. Płodowa produkcja hormonu następuje w 10 do 14 tygodnia ciąży. Dawka leku o działaniu przeciwtarczycowym musi być tak mała jak to możliwe, żeby uniknąć poronienia oraz niedoczynności tarczycy, jak również powstania wola u płodu. W ostatnim trymestrze ciąży stan nadczynności tarczycy często usuwa się samoistnie. Łagodna nadczynność tarczycy jest lepiej tolerowana przez kobiety ciężarne niż stan niedoczynności. Dlatego też niezbędne jest ścisłe monitorowanie pacjenta podczas stosowania leków przeciwtarczycowych w ciąży. Parametry niezwiązanych hormonów tarczycowych powinny mieścić się w górnej granicy normy, a wartości TSH powinny być raczej małe lub nieoznaczalne. Karmienie piersią Propylotiouracyl jest uważany za lek z wyboru podczas laktacji, ponieważ jego stężenie w mleku matki stanowi jedną dziesiątą jego stężenia we krwi matki. Pomimo tego, konieczne jest monitorowanie noworodka, ponieważ są pojedyncze doniesienia o występowaniu niedoczynności tarczycy u noworodków. Łączne podawanie propylotiouracylu oraz tyroksyny podczas ciąży i laktacji jest uważane za przestarzałe.

Informacje pochodzą z oficjalnej Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL). Nie stanowią porady medycznej.