Runrapiq

Antagoniści wapnia Antagoniści wapnia, na przykład pochodne dihydropirydyny (np. nifedypina), mogą zwiększać ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego. U pacjentów z zaburzeniem czynności serca jednoczesne stosowanie beta-adrenolityków może prowadzić do niewydolności serca. Zalecane jest ostro żne zwiększanie dawki landiololu oraz odpowiednie monitorowanie parametrów hemodynamicznych. Leki przeciwarytmiczne Należy zachować ostrożność w przypadku zwiększania dawki landiololu podczas jednoczesnego stosowania werapamilu, diltiazemu, leków przeciwarytmicznych klasy I, amiodaronu lub glikozydów naparstnicy, ponieważ jednoczesne stosowanie tych leków może prowadzić do nadmiernego zahamowania czynności serca i (lub) wystąpienia przedsionkowo-komorowych zaburzeń przewodzenia. Landiolol nie powinien być stosowany jednocześnie z werapamilem ani diltiazemem u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego (patrz punkt 4.4). Leki przeciwcukrzycowe Jednoczesne stosowanie landiololu z insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi może mieć wpływ na działanie hipoglikemizujące. Należy zwrócić uwagę na stężenie glukozy we krwi, gdy leki te podawane są jednocześnie, ponieważ blokada beta-adrenergiczna może maskować objawy hipoglikemii, takie jak częstoskurcz. Leki stosowane w czasie znieczulenia Dalsze podawanie beta-adrenolityków podczas indukcji znieczulenia, intubacji i zakończenia znieczulenia zmniejsza ryzyko wystąpienia arytmii. W przypadku gdy status objętości wewnątrznaczyniowej pacjenta jest niepewny lub jednocześnie z landiololem stosowane są inne przeciwnadciśnieniowe produkty lecznicze (w tym inne beta-adrenolityki), mo że wystąpić osłabienie częstoskurczu odruchowego oraz zwiększenie ryzyka niedociśnienia tętniczego. Hipotensyjne działanie wziewnych środków znieczulających może być nasilone przez landiolol. W celu utrzymania pożądanych parametrów hemodynamicznych można w razie konieczności zmodyfikować dawkowanie tych środków. Dawkę landiololu należy zwiększać ostrożnie w przypadku jednoczesnego stosowania ze środkami znieczulającymi powodującymi zwolnienie czynności serca, substratami esterazy (np. chlorek suksametonium) lub inhibitorami cholinesterazy (np. neostygmina), ponieważ jednoczesne podawanie może nasilać zwolnienie czynności serca lub wydłużać czas działania landiololu.6 Badania in vitro z zastosowaniem ludzkiego osocza wykazały, że jednoczesne podawanie suksametonium może zwiększyć maksymalne stężenie chlorowodorku landiololu we krwi o około 20%. Antagonistyczne hamowanie może również powodować wydłużenie czasu trwania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez chlorek suksametonium. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) NLPZ mogą zmniejszać hipotensyjne działanie beta-adrenolityków. Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania floktafeniny z beta- adrenolitykami. Leki o działaniu hipotensyjnym (w tym leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne itp.) Jednoczesne podawanie landiololu i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, barbituranów, pochodnych fenotiazyny i innych leków hipotensyjnych może nasilać efekt obniżenia ciśnienia krwi. W celu uniknięcia nieoczekiwanego niedociśnienia tętniczego należy starannie dostosować dawkowanie landiololu. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku stosowania amisulprydu. Skojarzenie landiololu ze środkami blokującymi zwoje nerwowe może nasilać dzia łanie hipotensyjne. Leki sympatykomimetyczne Jednoczesne podawanie z lekami sympatykomimetycznymi o działaniu agonistycznym wobec receptorów beta-adrenergicznych może przeciwdziałać efektom landiololu. Może być konieczne dostosowanie dawki któregoś leku w zależności od reakcji pacjenta, lub zastosowanie alternatywnych środków terapeutycznych. Leki wypłukujące aminy katecholowe Jednoczesne podawanie landiololu z lekami wypłukującymi aminy katecholowe lub sympatolitykami (np. rezerpina, klonidyna, deksmedetomidyna) może powodować działanie addytywne. Pacjenci leczeni jednocześnie tymi lekami powinni być ściśle obserwowani pod kątem objawów niedociśnienia tętniczego lub znacznej bradykardii. Jednoczesne stosowanie klonidyny i beta-adrenolityków zwiększa ryzyko „nadciśnienia z odbicia”. Mimo że efektu „nadciśnienia z odbicia” nie obserwowano po podawaniu landiololu przez 24 godziny, nie można go wykluczyć w przypadku, gdy landiolol jest stosowany w połączeniu z klonidyną. Heparyna Po dożylnym podaniu heparyny w czasie infuzji landiololu u pacjentów poddawanych zabiegom sercowo- naczyniowym nastąpiło 50-procentowe zmniejszenie stężenia landiololu w osoczu, któremu towarzyszyły indukowany przez heparynę spadek ciśnienia tętniczego oraz wydłu żenie czasu cyrkulacji landiololu. Częstość akcji serca nie uległa zmianie w tym przypadku. Interakcje z innymi produktami leczniczymi Reakcje anafilaktyczne wywołane przez inne leki mogą być poważniejsze u pacjentów przyjmujących beta-adrenolityki. Tacy pacjenci mogą być oporni na leczenie adrenaliną w zwykłych dawkach, ...

Informacje pochodzą z oficjalnej Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL). Nie stanowią porady medycznej.