Furosemide Kalceks

Glukokortykoidy, karbenoksolon, środki przeczyszczające i lukrecja Jednoczesne stosowanie furosemidu i glukokortykoidów, karbenoksolonu lub środków przeczyszczających może prowadzić do zwiększonej utraty potasu z jednoczesnym ryzykiem rozwoju hipokalemii. Duże dawki lukrecji wywierają taki sam wpływ jak karbenoksolon. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i wysokie dawki salicylanów Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. indometacyna i kwas acetosalicylowy) mogą osłabiać działanie furosemidu. U pacjentów, u których podczas leczenia furosemidem wystąpi hipowolemia lub odwodnienie, jednoczesne podawanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych może wywołać ostrą niewydolność nerek. W przypadku jednoczesnego stosowania furosemidu z wysokimi dawkami salicylanów, toksyczność salicylanów może być zwiększona. Produkty lecznicze, które podlegają istotnemu wydzielaniu kanalikowemu Probenecyd, metotreksat i inne produkty lecznicze, które, podobnie jak furosemid, ulegają znacznemu wydzielaniu kanalikowemu, mogą osłabiać działanie furosemidu. Z drugiej strony, furosemid może zmniejszać nerkową eliminację probenecydu, metotreksatu. W przypadku leczenia wysokimi dawkami (w szczególności zarówno furosemidu jak i innych substancji), może to prowadzić do zwiększenia stężenia w surowicy oraz zwiększonego ryzyka działań niepożądanych spowodowanego przez furosemid lub jednocześnie podawany produkt leczniczy. Fenytoina Zgłaszano, że jednoczesne podawanie fenytoiny zmniejsza działanie furosemidu. Glikozydy nasercowe i inne produkty, które mogą powodować wydłużenie odstępu QT Przy jednoczesnym leczeniu glikozydami nasercowymi należy zauważyć, że wrażliwość mięśnia sercowego na glikozydy nasercowe jest zwiększona u pacjentów z hipokaliemią i (lub) hipomagnezemią, które mogą rozwijać się podczas leczenia furosemidem. Istnieje zwiększone ryzyko arytmii komorowych (w tym torsade de pointes) przy jednoczesnym stosowaniu leków, które mogą powodować wydłużenie odstępu QT (np. terfenadyna, niektóre leki przeciwarytmiczne klasy I i III) oraz w przy zaburzeniach elektrolitowych. Leki nefrotoksyczne Furosemid może nasilać nefrotoksyczne działanie leków wykazujących toksyczny wpływ na nerki (np. antybiotyków takich jak aminoglikozydy, cefalosporyny, polimyksyny). U pacjentów otrzymujących jednocześnie furosemid i duże dawki niektórych cefalosporyn może wystąpić pogorszenie czynności nerek. W przypadku stosowania furosemidu w celu uzyskania wymuszonej diurezy w czasie leczenia cisplatyną, furosemid należy stosować tylko w małej dawce (np. 40 mg u pacjentów z prawidłową czynnością nerek) i utrzymywać dodatni bilans płynów. W przeciwnym razie nefrotoksyczność cisplatyny może ulec zwiększeniu. Leki ototoksyczne Ototoksyczność aminoglikozydów (np. kanamycyny, gentamycyny, tobramycyny) i innych ototoksycznych produktów leczniczych może być zwiększona podczas jednoczesnego podawania z furosemidem. Występujące zaburzenia słuchu mogą być nieodwracalne. Dlatego też należy unikać jednoczesnego stosowania wyżej wymienionych leków. Podczas jednoczesnego stosowania cisplatyny i furosemidu możliwe jest wystąpienie uszkodzeń słuchu. Lit Jednoczesne podawanie furosemidu i litu prowadzi do zwiększenia kardiotoksycznego i neurotoksycznego działania litu z powodu zmniejszonego wydalania litu. Dlatego zaleca się, aby u pacjentów otrzymujących takie skojarzenie uważnie kontrolować stężenie litu w osoczu. Inne leki przeciwnadciśnieniowe Jeśli jednocześnie z furosemidem stosuje się inne leki przeciwnadciśnieniowe, moczopędne lub leki o działaniu hipotensyjnym, należy spodziewać się zwiększonego spadku ciśnienia krwi. Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) i antagoniści receptora angiotensyny II Znaczne obniżenie ciśnienia krwi ze wstrząsem i pogorszenie czynności nerek (w niektórych przypadkach ostra niewydolność nerek) zaobserwowano szczególnie, gdy inhibitor ACE lub antagonista receptora angiotensyny II był podawany po raz pierwszy lub po raz pierwszy w wysokich dużych dawkach. Dlatego, jeśli to możliwe, leczenie furosemidem należy tymczasowo przerwać lub przynajmniej zmniejszyć dawkę na 3 dni przed rozpoczęciem podawania inhibitorów ACE bądź antagonistów receptora angiotensyny II, albo przed zwiększeniem ich dawki. Teofilina i środki zwiotczające mięśnie typu kurary Działanie teofiliny lub środków zwiotczających mięśnie (pochodne typu kuraryny) może ulegać nasileniu podczas stosowania furosemidu. Leki przeciwcukrzycowe Działanie leków przeciwcukrzycowych może być osłabione podczas jednoczesnego podawania furosemidu. Sympatykomimetyki Działanie sympatykomimetyków podwyższających ciśnienie krwi (np. epinefryny, noradrenaliny) może być osłabione podczas jednoczesnego podawania furosemidu. Rysperydon Należy zachować ostrożność u pacjentów leczonych rysperydonem, a przed podjęciem decyzji o leczeniu należy rozważyć ryzyko i korzyści wynikające ze skojarzonego lub równoczesnego leczenia rysperydonem z furosemidem lub innymi silnymi diuretykami. (patrz punkt 4.4., o...

Informacje pochodzą z oficjalnej Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL). Nie stanowią porady medycznej.