Ibuprofen Medicinae

Kwas acetylosalicylowy: Jednoczesne stosowanie ibuprofenu i kwasu acetylosalicylowego nie jest generalnie zalecane ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych. Dane doświadczalne wskazują, że ibuprofen może konkurencyjnie hamować działanie kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach na agregację płytek krwi, gdy oba te leki są podawane jednocześnie. Chociaż nie ma pewności co do ekstrapolacji tych danych na sytuację kliniczną, nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może zmniejszać kardioprotekcyjne działanie kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach. Przy sporadycznym stosowaniu ibuprofenu nie uważa się, aby mógł wystąpić jakikolwiek istotny klinicznie efekt (patrz punkt 5.1). 6 Inne leki z grupy NLPZ, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2: Należy unikać jednoczesnego stosowania z innymi lekami z grupy NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2, ponieważ jednoczesne podawanie różnych leków z grupy NLPZ może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Leki przeciwnadciśnieniowe (inhibitory ACE, blokery receptora beta, antagoniści angiotensyny II) i leki moczopędne: Leki z grupy NLPZ mogą osłabiać działanie tych leków. U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. u pacjentów odwodnionych lub pacjentów w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne stosowanie inhibitora ACE, blokerów receptora beta adrenergicznego lub antagonistów angiotensyny II oraz leków hamujących cyklooksygenazę może spowodować dalsze pogorszenie czynności nerek, w tym ewentualną ostrą niewydolność nerek, która jest zwykle odwracalna. Dlatego leki te można łączyć pod warunkiem zachowania ostrożności, szczególnie w przypadku pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni przyjmować stosowną ilość płynów oraz kontrolować parametry czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a następnie okresowo. Leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko nefrotoksyczności leków z grupy NLPZ. Jednoczesne stosowanie Ibuprofenu i leków moczopędnych oszczędzających potas może prowadzić do rozwoju hiperkaliemii. Inhibitory CYP2C9: Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z inhibitorami CYP2C9 może zwiększać ekspozycję na ibuprofen (substrat CYP2C9). W badaniu z worykonazolem i flukonazolem (inhibitory CYP2C9) wykazano zwiększenie o około 80 do 100% ekspozycji na S (+) - ibuprofen. Należy rozważyć zmniejszenie dawki ibuprofenu w przypadku jednoczesnego podawania inhibitorów CYP2C9, zwłaszcza gdy ibuprofen w dużych dawkach jest podawany z worykonazolem lub flukonazolem. Probenecyd lub sulfinpyrazon: Produkty lecznicze zawierające probenecyd lub sulfinpyrazon mogą opóźniać wydalanie ibuprofenu. Digoksyna, fenytoina, lit: Jednoczesne stosowanie produktu IBUPROFEN MEDICINAE z produktami zawierającymi digoksynę, fenytoinę lub lit może powodować zwiększenie stężenia tych substancji czynnych w surowicy. Kontrola stężenia litu, digoksyny i fenytoiny w surowicy nie jest z reguły wymagana podczas prawidłowego stosowania produktu leczniczego (maksymalnie przez 3 lub 4 dni). Pochodne sulfonylomocznika: Badania kliniczne wykazały interakcję pomiędzy niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi a lekami przeciwcukrzycowymi (pochodnymi sulfonylomocznika). Istnieją rzadkie zgłoszenia o hipoglikemii u pacjentów stosujących leki z grupy sulfonylomoczników otrzymujących ibuprofen. Jako środek zapobiegawczy zaleca się monitorowanie stężenia glukozy we krwi. Leki przeciwzakrzepowe: Leki z grupy NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna (patrz punkt 4.4). Cyklosporyna: Jednoczesne podawanie z lekami z grupy NLPZ może zwiększać ryzyko nefrotoksyczności. Kolestyramina: Jednoczesne podawanie ibuprofenu i kolestyraminy opóźnia i zmniejsza (o 25%) wchłanianie ibuprofenu. Leki te powinny być podawane w odstępie co najmniej 2 godzin. Produkty roślinne: Ginkgo biloba (miłorząb japoński) może zwiększać ryzyko krwawienia podczas stosowania leków z grupy NLPZ. Aminoglikozydy: Leki z grupy NLPZ mogą powolnić eliminację aminoglikozydów. Rytonawir: Jednoczesne stosowanie z rytonawirem może powodować zwiększenie stężenia leków z grupy NLPZ w osoczu. 7 Alkohol, bisfosfoniany i okspentifylina (pentoksyfilina): Mogą nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego oraz zwiększać ryzyko krwawienia i owrzodzenia. Baklofen: Zwiększona toksyczność baklofenu. Takrolimus: Możliwe zwiększone ryzyko nefrotoksyczności, gdy leki z grupy NLPZ są podawane z takrolimusem. Mifepriston: Nie należy stosować leków z grupy NLPZ przez 8-12 dni po podaniu mifepristonu, ponieważ leki z grupy NLPZ mogą osłabiać działanie mifepristonu. Kortykosteroidy: Zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Metotreksat: Stosowanie ibuprofenu w ciągu 24 godzin przed lub po zastosowaniu metotreksatu może prowadzić do zwiększenia stężenia metotreksatu i nasilenia jego działania toksycznego. Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny...

Informacje pochodzą z oficjalnej Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL). Nie stanowią porady medycznej.