Omeprazole Noridem

Wpływ omeprazolu na farmakokinetykę innych substancji czynnych Substancje czynne których wchłanianie zależy od pH Ze względu na ograniczenie wydzielania kwasu solnego w żołądku omeprazol może zmniejszać lub zwiększać wchłanianie substancji czynnych, których wchłanianie zależy od pH w żołądku. Nelfinawir, atazanawir Omeprazol stosowany jednocześnie z nelfinawirem i atazanawirem zmniejsza stężenie tych leków w osoczu. Jednoczesne podawanie omeprazolu z nelfinawirem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Jednoczesne podawanie omeprazolu (w dawce 40 mg jeden raz na dobę) obniża o około 40% średnią ekspozycję na nelfinawir oraz obniża o 75%–90% średnią ekspozycję na farmakologicznie aktywny metabolit M8. Interakcja może też obejmować hamowanie działania CYP2C19. Jednoczesne podawanie omeprazolu z atazanawirem nie jest zalecane (patrz punkt 4.4). Jednoczesne podawanie omeprazolu (w dawce 40 mg jeden raz na dobę) i atazanawiru w dawce 300 mg/ rytonawiru w dawce 100 mg zdrowym ochotnikom powodowało zmniejszenie ekspozycji na atazanawir o 75%. Zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg nie kompensowało wpływu omeprazolu na działanie atazanawiru. Jednoczesne podawanie omeprazolu (w dawce 20 mg raz na dobę) z atazanawirem 400 mg/ rytonawirem 100 mg zdrowym ochotnikom powodowało obniżenie o około 30% ekspozycji na atazanawir w porównaniu z atazanawirem 300 mg/rytonawirem 100 mg podawanym raz na dobę. Digoksyna U osób zdrowych jednoczesne stosowanie omeprazolu (w dawce 20 mg na dobę) i digoksyny powodowało zwiększenie biodostępności digoksyny o około 10%. Toksyczność digoksyny zgłaszano rzadko. Jednak należy zachować ostrożność podczas stosowania dużych dawek omeprazolu u osób w podeszłym wieku. Należy w takich przypadkach wzmocnić kontrolę terapeutycznego działania digoksyny. Klopidogrel Wyniki badań przeprowadzonych z udziałem osób zdrowych wykazały interakcję farmakokinetyczną (PK)/ farmakodynamiczną (PD) pomiędzy klopidogrelem (300 mg dawka nasycająca/ 75 mg dobowa dawka podtrzymująca) i omeprazolem (80 mg doustnie na dobę), skutkującą zmniejszeniem ekspozycji na aktywny metabolit klopidogrelu o średnio 46% i zmniejszeniem maksymalnego hamowania agregacji płytek (indukowanego przez ADP) średnio o 16%. Nie jest możliwe wyciągnięcie spójnych wniosków z wyników badań obserwacyjnych oraz klinicznych, dotyczących wpływu interakcji PK/PD (farmakokinetycznej/farmakodynamicznej) omeprazolu na występowanie ciężkich zdarzeń sercowo-naczyniowych. Jako środek ostrożności należy zrezygnować z jednoczesnego podawania omeprazolu i klopidogrelu (patrz punkt 4.4). Inne substancje czynne Wchłanianie pozakonazolu, erlotynibu, ketokonazolu oraz itrakonazolu jest istotnie zmniejszone, stąd też ich skuteczność kliniczna może ulec zmniejszeniu. Należy unikać jednoczesnego stosowania pozakonazolu i erlotynibu z omeprazolem. Substancje czynne metabolizowane przez CYP2C19 Omeprazol jest umiarkowanym inhibitorem CYP2C19, głównego enzymu metabolizującego. Dlatego też metabolizm innych substancji czynnych, również metabolizowanych przez CYP2C19, może być zmniejszony, a ogólnoustrojowa ekspozycja organizmu na te substancje — zwiększona. Do grupy takich 5 / 13 substancji należą między innymi R-warfaryna oraz inni antagoniści witaminy K, cylostazol, diazepam i fenytoina. Cylostazol Omeprazol podawany w dawce 40 mg zdrowym osobom w badaniu z dawkowaniem w schemacie skrzyżowanym (schemat cross-over), zwiększał wartości C max i AUC cylostazolu odpowiednio o 18% i 26% oraz jednego z jego czynnych metabolitów odpowiednio o 29% i 69%. Fenytoina Zaleca się kontrolowanie stężenia fenytoiny w osoczu podczas pierwszych dwóch tygodni po rozpoczęcia leczenia omeprazolem oraz w przypadku dostosowywania dawki fenytoiny, kontrola i dalsze dostosowanie dawki powinny mieć miejsce po zakończeniu leczenia omeprazolem. Mechanizm nieznany Sakwinawir Jednoczesne podawanie omeprazolu i sakwinawiru/rytonawiru powodowało zwiększenie stężenia sakwinawiru w osoczu o około 70% i było dobrze tolerowane przez pacjentów zakażonych wirusem HIV. Takrolimus Zgłaszano przypadki zwiększenie stężenia takrolimusa w surowicy podczas jego równoczesnego stosowania z omeprazolem. Zaleca się dokładną kontrolę stężeń takrolimusa, a także czynności nerek (klirensu kreatyniny), a dawkowanie takrolimusa należy dostosować w zależności od potrzeb. Metotreksat Zgłaszano przypadki, w których jednoczesne stosowanie metotreksatu i inhibitorów pompy protonowej zwiększało stężenie metotreksatu u niektórych pacjentów. Podczas stosowania dużej dawki metotreksatu należy rozważyć tymczasowe odstawienie omeprazolu. Wpływ innych substancji czynnych na farmakokinetykę omeprazolu Inhibitory CYP2C19 i (lub) CYP3A4 Ze względu na metabolizowanie omeprazolu przez CYP2C19 i CYP3A4 substancje czynne o potwierdzonym hamującym wpływie na CYP2C19 lub CYP3A4 (takie jak klarytromycyna i worykonazol) mogą prowadzić do zwiększenia stężenia omeprazolu w osoczu przez zmniejszenie szybkości jego metabolizmu. Jednoczesne leczen...

Informacje pochodzą z oficjalnej Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL). Nie stanowią porady medycznej.